Mało
kto wie, że czasami Sąd może odmówić udzielenia rozwodu. Jak wiadomo przesłanką
rozwodu jaką wykazuje KRO jest udowodnienie, że między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia małżeńskiego.
Ustawodawca przewidział jednak trzy
wyjątki tj.:
Ø Wyłączna
wina
Ø Dobro
wspólnych małoletnich dzieci
Ø Sprzeczność
rozwodu z zasadami współżycia społecznego.
Wyjątki
te to nic innego jak negatywne przesłanki (czyli takie, które wyłączają
dopuszczalność rozwodu - nierzadko nawet wtedy, gdy została spełniona
przesłanka pozytywna, rozwód będzie traktowany jako niedopuszczalny).
Wyłączna wina
a) Rozwodu
nie można orzec, gdy zażąda go wyłącznie małżonek winny rozkładowi
pożycia małżeńskiego
b) Zakaz
można wyeliminować poprzez uzyskanie zgody drugiego małżonka na rozwód
Oznacza
to nie mniej niż drugi małżonek żąda rozwodu mimo braku swojej winy,
Zgoda
drugiego małżonka musi istnieć w chwili wyrokowania i do tego czasu może być
cofnięta,
Jeżeli
małżonek niewinny nie wyrazi zgody na rozwód, wówczas sąd nie może wydać wyroku
rozwodowego.
Dobro
wspólnych małoletnich dzieci
Ustawodawca
nie wyjaśnił pojęcia „wspólne małoletnie dzieci”. Należy tu kierować się, że
wspólnymi małoletnimi dziećmi będą:
1) za
którymi przemawia domniemanie pochodzenia z rozwodzącego się małżeństwa
2) pozamałżeńskie,
ale których pochodzenie od małżonków zostało ustalone, np. przez uznanie/ustalenie ojcostwa
3) wspólnie
przysposobione albo dzieci jednego małżonka przysposobione przez drugiego.
Muszę
tutaj wspomnieć, że niestety nie bierze się pod uwagę dobra nasciturusa (dziecka
poczętego, ale jeszcze nie narodzonego) oraz dzieci pełnoletnich.
Sąd
w przypadku występowania wspólnych małoletnich dzieci powinien ocenić czy dobro
dziecka nie ucierpi na skutek orzeczenia rozwodu. W takiej sytuacji zasięga się
opinii psychologa.
Na
co zwraca uwagę Sąd? Istnieją troszkę przestarzałe wytyczne (bo jeszcze z
1968r.), które dokładnie precyzują, że przy ocenie zagrożenia dobra małoletnich
wspólnych dzieci należy brać pod uwagę:
A. czy
rozwód nie osłabi więzi z dzieckiem tego z rodziców, przy którym ono nie
pozostanie, w stopniu mogącym ujemnie wpłynąć na wykonywanie władzy
rodzicielskiej,
B. czy
nieustępliwe stanowisko jednego z małżonków co do sposobu wykonywania w
przyszłości władzy rodzicielskiej i zmierzające do wykluczenia z niej drugiego
małżonka nie przyniesie szkody wychowaniu dziecka,
C.
czy dziecko boleśnie nie odczuje samego
rozwodu rodziców.
Sprzeczność z zasadami współżycia
społecznego
Przesłanka
sprzeczności z zasadami współżycia społecznego ma charakter klauzuli
generalnej, a także ma charakter przesłanki niezależnej od pozostałych
przesłanek.
Sąd
nie może orzec rozwodu, jeżeli rozwód naruszałby zasady moralności.
Okoliczności
te mogą dotyczyć, np.:
Ø interesu
pozwanego małżonka
Ø interesu
innych członków rodziny, np. wspólnych dzieci
Ø interesu
nasciturusa
Orzeczenie
o rozwodzie nie może być dla małżonka korzystnym skutkiem jego nagannego
zachowania się i legalizacją stanu faktycznego powstałego wskutek lekceważenia
obowiązków małżeńskich i rodzinnych, czyli np. chęci wzięcia rozwodu z uwagi na
fakt „skoku w bok” i chęci zawarcia związku małżeńskiego z kolejną
kobietą/mężczyzną.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz